BLOG: Als nieuw

05 maart 2026

BLOG: Als nieuw

Er stapt een wat ouder echtpaar De Reparatiebalie binnen. Uit de big shopper komt een badjas, zo een in de stijl van Ollie B. Bommel: bordeauxrood, breed gestreept, met afgewisseld smalle witte en blauwe lijntjes. Althans, die kleuren vermoed ik als ik het kledingstuk aanneem, want de tinten zijn zo verschoten en de stof is zo kaal, dat ik de oorspronkelijke kleur moet raden. Of ik ‘iets aan de versleten kraag kan doen; geeft niet hoe, er mag ook een stukje spijkerstof tegenaan’. Ik kijk de man vertwijfeld aan en sta op het punt om te zeggen dat deze lappen heel fijn zijn om de auto mee te poetsen, als zijn vrouw me toevertrouwt: ‘Het is wel een ouwetje, die jas, maar mijn man is er zo verknocht aan, ziet u.’ Natuurlijk ga ik overstag en beloof de klanten te bellen als het klaar is.

Eenmaal achter de naaimachine, zakt de moed me toch in de schoenen. Ik houd het geheel nog eens omhoog en laat mijn blik over de vale, kale stof gaan. Hoofdschuddend besluit ik om eerst een kop thee te zetten. Als ik weer naar mijn werkplek loop, ligt de binnenkant naar buiten gedraaid. Dát is een verrassing: de ingeschatte kleuren blijken te kloppen, en de badstof heeft binnenin alle lusjes die badstof hoort te hebben, plus een aantrekkelijke zachtheid. Als ik het hele ding nou eens binnenstebuiten draai? Ik trek hem aan, en even later loop ik als test door de werkruimte en vraag mijn collega’s hoe ze mijn nieuwe badjas vinden. Iedereen is stomverbaasd! Dat maakt dat ik aan de slag ga.

De twee zakken torn ik er af. Ééntje zet ik aan de binnenkant precies op de streep weer vast, en de stof van de andere zak gebruik ik om de kraag te repareren. De twee lusjes voor de ceintuur zet ik om naar de andere kant en de mouwomslagen keer ik ook om. Dan zigzag ik de naden plat op de stof en bel de klanten op: ‘Het is gelukt, maar ik heb iets meer gedaan dan afgesproken. U kunt hem woensdag of vrijdag tussen tien en vijf ophalen.’

Die vrijdag heb ik het gevoel dat ik een goed huwelijk nóg hechter heb gemaakt, want ik zie twee mensen op leeftijd huppelend het pand verlaten.

Anna