BLOG: Doosje malochempjes

Er staat een meneer op leeftijd bij de balie, met een bedrukt gezicht. ‘Er zal wel een nieuwe rits in mijn jack moeten, want de runner wil niet meer naar beneden, de trekker is eraf en ik ben hem kwijt. Het lijkt wel of er een remmetje in zit. Ik heb het al geprobeerd met een paperclip en met een draadje, maar niks hielp. Weet u soms raad?’

Ik kijk eens goed naar binnen bij de runner en het klopt: dit is een ritsrunner met een rem erop. Als ik die rem indruk met een dikke naald, loopt de runner wél als een zonnetje naar beneden en naar boven. Het gaat er nu om om een trekker te vinden die zo dik is dat hij door het gaatje in de runner past, en daarmee precies de rem kan bedienen zoals wenselijk is. De gebruikte paperclip was kennelijk niet dik genoeg.

Ik ga naar onze werkkast en vind een doosje vol ‘materialen voor ritsen’. Wij sparen namelijk allerlei runners, trekkers, rits-onderdelen en oude ritsen, omdat die nog wel eens handig kunnen zijn. Mijn man spaarde om die reden moeren, boutjes, schroeven, ringetjes, wartels en alles wat interessant leek omdat het nog wel eens van pas kon komen. Hij noemde al die handigheidsdingetjes bij elkaar ‘malochempjes’.

Ook deze keer blijkt het weer zinvol om ogenschijnlijk nutteloze zaken te bewaren, want in het doosje vind ik een superhandig dingetje. Het bestaat uit een U-vormig metalen staafje, dat afgestopt kan worden met een soort rubberen druppel. Die druppel vormt na montage de trekker aan de rits. Ik steek het staafje door het gaatje van de runner aan de jas en klik de druppel vast. We controleren de werking en ja hoor: alles loopt weer als een tierelier.

Binnen tien minuten heb ik iemand blij gemaakt: dat geeft een goed gevoel. En we bespaarden toch zeker veertien euro voor een nieuwe rits. Na een vrijwillige bijdrage voor de moeite, vertrok de meneer. Hij was echt dankbaar, en als hij het had gekund had hij vast en zeker huppelend het pand verlaten.

Anna