BLOG: De lievelingstas

Behalve allerlei elektronica, kunnen we op De Reparatiebalie ook textiel en leer repareren. Dat brengt ons een stroom aan rugzakken, laptoptassen en handtassen. Meestal is er iets mis met de rits.

Ik zie dat de laptoptas die we binnen kregen, liefdevol is gevoerd met zacht bont. Ik wil best een laptop zijn, denk ik bij mezelf, als ik in zo’n luxe tas mag worden vervoerd. Op de hoeken is de spiraal van de rits losgegaan: een hele rij tandjes steekt omhoog. Gelukkig zit er aan de basis van die tandjes nog een piepklein reepje stof: dat is hoopgevend. Weliswaar is het een geduldwerkje maar als ik met een fijn naaldje en stevig garen elk tandje stuk voor stuk terugzet op dat reepje stof, dan moet de rits het weer doen. Zo gezegd, zo gedaan, en het werkt! De runner zit nog maar vast aan één kant van de rits, waardoor die niet meer sluit. Met een tangetje van de techneuten knip ik vier tandjes weg aan het einde van de rits. Na wat gepriegel en gepruts past de andere helft van de rits ook in de runner. Nu snel het eind van de rits vastzetten met stevig garen en wel vijftien steken dicht bij elkaar. Zo, deze mevrouw kan weer blij zijn en haar laptop ook!

De lichtbruine, leren tas van een enthousiaste studente is een ander verhaal. ‘Ik ben er erg aan gehecht. Het is een erfstuk uit Indonesië, nog van mijn oma.’ We bekijken de tas nauwkeurig en ik stel voor om er een geheel nieuwe rits in te zetten. Meestal zet ik die áchter de oude rits: je ziet dan twee ritsen, waarvan er één het doet. Die manier van werken scheelt veel tijd en gepruts met voeringen, repen beleg, rafels en meer van die tegenvallers. Je zet de nieuwe rits aan de binnenkant van de oude rits vast op ‘het vlees’ van de oude rits. Wij noemen het resultaat van twee zichtbare ritsen gewoon ‘hip’ en in feite is het vooral efficiënt.

Maar deze tas is zó breekbaar en uitgedroogd. Bovendien is er geen sprake van een voering. Ik bied aan om de oude rits eruit te halen en er een passende nieuwe rits in te zetten. Dat is twee uur meditatief handwerken: de steken laat ik precies vallen in de oude gaatjes, want anders perforeer ik de bovenkant en scheurt alles af.

Het blije gezicht van de eigenares spreekt boekdelen: de tas is gered van de ondergang en ze kan hem weer gebruiken. Ik adviseer om hem een onderhoudsbeurt te geven met leervet om het droge leer te voeden. Wel een tijdje laten intrekken en goed uitboenen, anders krijg je vetvlekken in je kleding!

Anna